Carter Lowe Twórca, przedsiębiorca i adwokat samoopieki
Czas czytania: 5 min

Atrakcyjność marki: dlaczego je wybieramy?

Ulubione marki wkraczają głęboko w życie człowieka, stają się symbolami pewnych wydarzeń, ułatwiają poruszanie się po oceanie towarów.

We współczesnym świecie modne są nie tylko ubrania i buty, ale także niektóre marki samochodów, gadżetów, mebli i tak dalej. Modne są teraz także środki masowego przekazu, miejsca wypoczynku i spotkań z przyjaciółmi. Cały styl życia współczesnego człowieka podlega podążaniu za trendami, jakie mają produkty danej marki. Już w okresie dojrzewania człowiek zaczyna czuć się częścią pewnej grupy społecznej, w której członkostwo ustala się na podstawie ogólnej psychologii, postawy i własności rzeczy o statusie marek, których producenci tradycyjnie znajdowali się w Europie lub Ameryce.

Obecnie przywództwo zachodnich producentów mody upadło; stało się to, gdy Chiny zostały przyjęte do WTO w 2001 roku. Nie pomogła nawet trzydziestoletnia Umowa Multifibre, czyli system kwotowy chroniący przemysł włókienniczy krajów rozwiniętych przed konkurencją z tanimi produktami azjatyckimi, który wygasł w 2005 roku.

European Apparel and Textile Association zauważa, że ​​jeśli w 2002 r. udział chińskich produktów w światowym rynku wynosił 20%, to w 2010 r. już około 50%.

Rynek tekstylny został zalany modnymi nowościami o akceptowalnej jakości po niskich cenach, a sprzedaż towarów konsumentowi stała się niemożliwa bez wyrafinowanych strategii marketingowych. Wraz z początkiem XXI wieku rozpoczęła się era „brandingu”, która zakończyła erę supermodelek, które same w sobie były markami. Jeszcze w latach 90. ubiegłego wieku konsumenci nie byli zainteresowani tym, kto wykonał nową sukienkę Naomi Campbell czy Claudii Schiffer, a dziś ludzie chętnie sięgają po kolejne nowości kultowych projektantów: Alaia Azzedine, Christopher Bailey i wielu innych.

Dlaczego znane marki, które nie są niezbędnymi produktami, są kupowane po wyraźnie zawyżonej cenie? Konsumenci chcą dołączyć do fikcyjnego świata „elitarnych” marek, wychodząc z założenia, że ​​posiadając produkt szanowanej marki o długiej historii i tradycyjnie wysokiej jakości swoich produktów, demonstrują przynależność do określonego statusu społecznego.

W tym przypadku firmy o długiej tradycji muszą szczególnie starannie dbać o ciągłość i wierność tradycji. Wiele marek, które przetrwały rebranding, nie utrzymało swojej popularności, a niektóre otrzymały drugie życie. W ten sposób przybycie Karla Lagerfelda do Chanel, Johna Galliano do Diora i Toma Forda do Gucci stało się udanym przywróceniem utraconych niegdyś pozycji marki.

Jednak same działania marketingowe nie mogą sprawić, że marka odniesie sukces. Jasna reklama i wyzywająca prezentacja produktu muszą odpowiadać doskonałej jakości, wzornictwu i realnej cenie.

Moda zna wiele przykładów, kiedy agresywna polityka marketingowa szkodziła wizerunkowi marki, obniżając jej wartość. Przypomnijmy smutną historię upadku szanowanej marki Pierre Cardin, kiedy w pogoni za dywidendą sprzedano ponad 800 licencji na produkcję dóbr konsumpcyjnych pod nazwą słynnego couturiera. Nie można było monitorować jakości wytwarzanych produktów i stopniowo marka kojarzyła się z produktem niskiej jakości, którego nie można było już sprzedawać po wysokiej cenie.

Dzisiaj ludzie są zmęczeni natrętną reklamą i nauczyli się dobrze rozumieć, co kryje się za wezwaniami marketerów. Teraz konsumenci chcą rzetelnych informacji o jakości produktu i korzyściach, jakie uzyskają kupując ten konkretny rodzaj produktu.

Znane marki nie tylko żerują na swoich klientach, ale także masowe marki modowe starają się uczynić swój wizerunek bardziej wyrafinowanym. Na przykład amerykańska firma odzieżowa Gap, w wyniku rebrandingu, zaprosiła do zarządu byłego dyrektora generalnego Gucci, Domenico de Sole. On z kolei sprowadził projektantów, którzy wcześniej pracowali z Markiem Jacobsem i Calvinem Kleinem. Twarzą firmy została ikona amerykańskiego stylu Sarah Jessica Parker.

Sukces odniosła również kolekcja zaprojektowana przez Jean-Paula Gaultiera dla francuskiej demokratycznej sieci odzieżowej La Redoute. W ten sposób konsument otrzymał to, o czym marzył: ubrania znanych projektantów w przystępnej cenie.

W naszym kraju Online Market Intelligence (OMI) corocznie prowadzi badania preferencji konsumentów. W zeszłym roku wyrazili zaufanie do kolejnych ulubionych marek. W badaniu wzięły udział kobiety i mężczyźni w wieku 18–55 lat mieszkający w miastach liczących ponad milion osób.

Top 10 marek odzieżowych.

numer marki w % liczby badanych

1. Adidas 38, 6 2. Zara 28, 4 3. Ogg 12, 0 4. Ostin 11, 9 5. Mango 3, 2 6. Nike 1, 5

7. SELA 1, 5 8. Levi's 1, 3 9. D & G 0, 9 10. Savage 0,7

TOR-10 marki butów.

1. ECCO 24, 7 2. SALAMANDER 17, 2

3. Adidas 15, 0 4. Ralf 9, 5 5. Nike 7, 7 6. Tervolina 6, 7 7. Carnaby 5, 6 8. Carlo Pazolini 5, 4 9. Reebok 4, 9 10. Puma 2, 8

Łatwo zauważyć, że marki krajowe są zauważalnie gorsze od zagranicznych, co tłumaczy krótsze życie marki, a przede wszystkim niewystarczająca skala kampanii reklamowych. Badania pokazują, że firmy, które ograniczają aktywność reklamową, szybko tracą swoich zwolenników.

Nic dziwnego, że Adidas znalazł się na szczycie rankingów w kategorii odzieży. Marka jest szeroko znana od czasów Związku Radzieckiego, jest też szeroko reprezentowana w sieciach handlowych (w tym podróbki).

Respondenci wskazywali na następujące główne cechy produktów popularnych marek:

• racjonalność (naturalność materiałów, trwałość, łatwość pielęgnacji); • funkcjonalność i jakość;

• styl i trafność; • przynależność do grupy statusowej (społecznej).

Ulubione marki wnikają głęboko w życie człowieka, stają się symbolami pewnych wydarzeń, ułatwiają poruszanie się w oceanie oferowanych towarów, często przywiązanie do towarów niektórych producentów staje się rodzinną tradycją, która jest dziedziczona.

Miejmy nadzieję, że rodzima branża modowa będzie co roku zapełniana nowymi markami oferującymi swoje wysokiej jakości i niepowtarzalne produkty, które sprawiają ludziom radość. Autor: Elena LermanFashiontime.ru