کارتر لو خالق، کارآفرین و مدافع خودمراقبتی
زمان مطالعه: 6 دقیقه

ترفندهای پیشخدمت و راهنمایی های سخاوتمندانه

پیشخدمت ها و پیشخدمت ها می توانند با کمک ترفندهایی که از مجلات روانشناسی به دست آورده اند درآمد اضافی خود را افزایش دهند. نحوه دریافت انعام سخاوتمندانه: ترفندهای پیشخدمت.

ستون‌نویس آینده بی‌بی‌سی چند مثال می‌آورد.

یک بار من را به معنای واقعی کلمه از یک بار سوشی در منهتن بیرون کردند، جایی که یک انعام سخاوتمندانه (براساس بریتانیا، اما با استانداردهای آمریکایی کم) گذاشتم.

هر کشور سنت های خاص خود را در رابطه با انعام دادن دارد. اما آیا آزمایش‌هایی که در مجلات روان‌شناسی توصیف شده‌اند می‌توانند به پیشخدمت‌ها کمک کنند تا مقادیر سخاوتمندانه‌تری از مشتریان دریافت کنند؟

بدون شک، اندازه نوک باید به کیفیت خدمات بستگی داشته باشد، با این حال، پس از تجزیه و تحلیل 14 مطالعه در مورد این موضوع، دانشمندان دریافتند که این مورد بسیار دور است. عوامل دیگر بسیار مهمتر هستند.

در سال 1975، نویسندگان یکی از این پژوهش‌ها به الگوی جالبی دست یافتند: هر چه فرد بیشتر پشت میز رستوران بنشیند، انعام کمتری می‌گذارد.

نویسنده این کار علمی، بیب لاتان، همان روانشناس بود که برای اولین بار توجه عمومی را به به اصطلاح اثر تماشاگر جلب کرد.

ماهیت آن در این واقعیت نهفته است که هر چه افراد بیشتری شاهد عینی یک موقعیت اضطراری باشند، کمتر احتمال دارد که یکی از آنها به قربانیان کمک کند. با این حال، این نظریه از آن زمان تاکنون بارها مورد تردید قرار گرفته است.

این به دلیل محو شدن مسئولیت است: هر شخصی فکر می کند که شخص دیگری کمک خواهد کرد.

در مورد رستوران، هر یک از اعضای شرکت معتقد است که لازم نیست انعام خوبی بگذارد، زیرا یکی از دوستانش این کار را انجام می دهد.

در عین حال، مقدار زیادی نیز به کلاس موسسه بستگی دارد. مطالعه دیگری نشان داد که در خانه بین المللی پنکیک در کلمبوس، اوهایو، کسب و کارها کمتر (11%) نسبت به مشتریان انفرادی (19%) انعام می دهند.

با این حال، در مسافرخانه Smuggler's Inn معتبرتر، گروه ها تقریباً به اندازه مجردها و زوج ها سخاوتمند بودند.

البته دلیل دیگری نیز وجود دارد که چرا در شرکت، گاهی اوقات مردم از انعام صرف نظر می کنند. این اثر نمره کل است.

همیشه کسی وجود خواهد داشت که پول کافی ندارد، و بنابراین بخشی از انعام صرف پوشش کمبود می شود.

به همین دلیل است که بسیاری از رستوران ها به صورت خودکار به صورت حساب شرکت های بزرگ انعام اضافه می کنند.

در حالی که اندازه شرکت های خدمات رسانی به پیشخدمت بستگی ندارد، راه های دیگری برای دریافت انعام بالاتر وجود دارد.

آزمایشی که در سال 1978 در یک کوکتل بار در سیاتل انجام شد نشان داد که یک لبخند ساده به پیشخدمت کمک کرد تا انعام را دو برابر کند. با این حال، برای انجام این کار، باید صمیمانه لبخند بزنید.

در مطالعه دیگری، نیمی از پیشخدمت های چارلی براون در جنوب کالیفرنیا مجبور بودند خود را به مشتریان معرفی کنند، در حالی که نیمی دیگر این کار را نکردند. در نتیجه، اولی به طور متوسط ​​23٪ راهنمایی دریافت کرد و دومی - 15٪.

روش پرداخت نیز ممکن است مرتبط باشد. به عنوان یک قاعده، بازدیدکنندگانی که با کارت اعتباری پرداخت می کنند سخاوتمندتر هستند.

اما برای پیشخدمت، این تنها در صورتی مربوط است که کارفرما این پول را به او برگرداند.

یک مطالعه جالب اما منتشر نشده در سال 1995 بیان می کند که مشتری که یک کارت اعتباری را به خاطر می آورد، به طور متوسط ​​هزینه بیشتری برای خدمات پرداخت می کند، حتی اگر به صورت نقدی پرداخت کند.

اگر بازدیدکنندگان آرم سیستم پرداخت را می دیدند، 4٪ به انعام اضافه می کردند، اگرچه پرداخت به صورت نقدی انجام می شد.

در سال های اخیر، دانشمندان آزمایش تاکتیک های ظریف تری را آغاز کرده اند. روانشناسان فرانسوی نیکلاس گوگن و سلین ژاکوب تحقیقات زیادی در مورد انعام دادن انجام داده اند.

آنها دریافتند که مردان با پیشخدمت هایی که تی شرت قرمز می پوشند سخاوتمندتر هستند، اما زنان تحت تأثیر این ترفند قرار نمی گیرند.

نویسندگان چنین مطالعاتی بارها توجه را به اهمیت مؤلفه جنسیت جلب کرده اند.

به عنوان مثال، مشخص شد که یک صورتک یا «متشکرم» در صورتحساب به پیشخدمت‌ها کمک می‌کند تا انعام بیشتری دریافت کنند، اما تأثیری بر پاداش پیشخدمت‌های مرد نداشت.

پروفسور مایکل لین، که رفتار مصرف کننده را برای مدت طولانی مطالعه کرده است، خاطرنشان می کند که در رستوران های سطح بالا، شکلک های روی فاکتورها ممکن است نامناسب به نظر برسند.

در عوض، او توصیه می کند که مثلاً یک خرچنگ ترسیم کند، اما برای پیشخدمتی که همیشه عجله دارد، این می تواند کار طاقت فرسایی باشد.

با این حال، به عنوان مثال، او می تواند کارتی را با برخی کلمات قصار شوخ به اسکناس ضمیمه کند.

علاوه بر این، توجه به شکل نعلبکی که قبض در آن سرو می شود، قابل توجه است. نعلبکی های قلبی شکل بیشتر از نمونه های گرد یا مستطیلی برای پیشخدمت ها انعام می گیرند.

Gueguin و Jacob استدلال می کنند که لمس سبک روی شانه نیز می تواند تأثیر مثبتی بر اندازه نوک داشته باشد، اما این توصیه فقط برای پیشخدمت های شجاع مناسب است.

یک مطالعه در سال 1980 نشان داد که لمس دست یک همکار احتمال دریافت پاسخ مثبت به یک درخواست را افزایش می دهد. چه درخواست وام 10 سنتی داشته باشید، چه درخواستی را امضا کنید یا یک تکه پیتزا رایگان امتحان کنید، احتمالاً پاسخ مثبت است.

ظاهراً یک لمس سبک به همکار شما نشان می دهد که نسبت به او و به طور کلی فردی بسیار خوشایند هستید.

شرکت کنندگان ناخواسته در یکی از آزمایش های فرانسوی در مورد این موضوع، بازدیدکنندگان تنها یک بار در شهر وان در غرب بریتانی بودند.

آن روز، تنها 10٪ از مشتریان برای انعام رفتند. اما اگر پیشخدمت به آرامی دست بازدیدکننده را لمس کند و از او بپرسد که چه می‌نوشد، تعداد کسانی که مایل به دادن انعام بودند به تقریباً 25٪ افزایش یافت.

بنابراین، اگر پیشخدمتی را در یک رستوران با بلوز قرمز دیدید که خود را با نام به شما معرفی می کند، به شما لبخند می زند، به آرامی شانه شما را لمس می کند و سپس صورت حسابی را با صورت خندان برای شما می آورد. روی یک نعلبکی به شکل قلب، با چسباندن کارتی با عبارت خنده دار به آن و تکان دادن برگه ای با آرم سیستم پرداخت، باید بدانید که او توصیه های دانشمندان را دنبال می کند.

متأسفانه، هیچ کس هنوز همه این استراتژی ها را یکجا آزمایش نکرده است. هر کدام از آنها چند درصد میزان حق الزحمه را افزایش می دهند، اما آیا اثر تجمعی از آنها خواهد بود؟

علیرغم این واقعیت که تمام مطالعات ذکر شده در بالا با مشارکت گروه های کنترل در رستوران های واقعی انجام شده است، یعنی در شرایطی که تا حد امکان به واقعیت نزدیک است، یک "اما" وجود دارد.

نادیده گرفتن شرایط عمومی کار برای پیشخدمت ها دشوار بود. آنها می‌دانستند که باید مشتری را لمس کنند یا به او لبخند بزنند، و این می‌تواند رفتار آنها را به طور کلی تحت تأثیر قرار دهد و در نتیجه انعام‌های بالاتری برای آنها به همراه داشته باشد.

با این حال، حیف است که وقتی به عنوان پیشخدمت کار می کردم، از این مطالعات اطلاعی نداشتم.

من یک بار انعام 20 پوندی دریافت کردم که برای پدر و مادرم هر کدام یک کیک کوچک آوردم، بعد از اینکه پسرشان اجازه نداد طعم کیک او را بچشند. اما هیچ کس به من اجازه نمی دهد که به طور مرتب به این روش متوسل شوم.

نویسنده: کلودیا هاموند، بی بی سی، انگلستان